عبد المحمد آيتى
362
تحرير تاريخ وصاف ( فارسى )
مأمور ماليات دورهء ايلخانان . ( مالك و زارع ص 757 ) منشيان جمع و خرج ( تاريخ مغول اقبال ص 286 ) پايزه يا پائيزه : حكمى بوده كه از جانب پادشاهان مغول به اشخاصى كه مورد لطف و عنايت واقع مىشدهاند اعطا مىگرديده و صاحب آن حكم از مزاياى آن استفاده مىكرده . يعنى در هر سرزمينى كه در فرمان شاه بوده فرمان او اطاعت مىشده است . پايزهها انواعى داشتهاند كه با نقش سر حيوانات از يكديگر مشخص مىشدهاند . عالىترين پايزهها به نقش سر شير مزين بوده لوحى به اندازهء كف دست و به طول نصف ذراع بود . اسم خدا و پادشاه را با علامت مخصوص روى آن مىنگاشتند . ( تاريخ مغول اقبال ص 93 ) پكنى : نوعى از شراب بوده است . پيشكش : هرگونه هديهاى بطور كلى . ( كشاورزى . . . ج 2 ص 287 ) تبغور : مالياتى بوده فوق العاده براى ترتيب سپاه . ترخان : شاهزادهء مغولى كه از پارهاى مزاياى موروثى از جمله معافيت از ماليات و عوارض متعدد برخوردار بود . اين مقام به كسان ديگرى از جمله روحانيان نيز اعطا مىشد . به موجب ياساى چنگيز خان « ترخان » لقبى بود كه به كسى كه از خدمات ديوانى معاف بود داده مىشد ( مالك و زارع ص 760 به نقل از جهانگشاى . نشريهء مدرسهء مطالعات شرقى و افريقايى ) . ترغو : به معنى هديهها و غيره . ( ر ك : كشاورزى . . . ص 288 ) ( تاريخ مغول اقبال ص 92 ) تسعير : ارزيابى تخمينى محصول پيش از رسيدن حاصل . ( كشاورزى ص 249 ) نرخى كه بر حسب آن مالياتى را كه به دينار طلا يا به جنس تقويم شده بود به دينار رايج يا بطور كلى به پول نقد تسعير مىكردند . ( مالك و زارع . ص 760 ) تغار : واحد وزن بيشتر براى غله برابر صد من تبريز ( - 295 كيلوگرم ) . ماليات جنسى كه از رعايا اخذ مىگرديده و صرف علفه ( آذوقه ) لشكر مىگشته . ( كشاورزى . . . ص 269 ) تقاوى : مساعدهاى كه نخستين بار به زارعى كه مىخواهد زمين را زراعت كند دهند . تقدمه : دريافت خراج قبل از موعد مقرر . ( كشاورزى ج 2 ص 249 ) آنچه برزگر از پيش گيرد . ( مالك و زارع . ص 760 . به نقل از نفائس الفنون ) تكليف : ماليات غير مستمر يا فوق العاده .